Ταξί: Η κούρσα που ζάλισε το ΠΑΣΟΚ (06/08/11)


Ταξί

Η κούρσα που ζάλισε το ΠΑΣΟΚ

Η αντιπαράθεση με τους αυτοκινητιστές έφερε στην επιφάνεια τις εσωτερικές αντιθέσεις στο κυβερνών κόμμα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Βούλα Κεχαγιά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 06 Αυγούστου 2011
Κέρδη και ζημίες από τη σύγκρουσή της με τους ταξιτζήδες μετράει η κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας ότι η παρατεταμένη απεργία τους ανέσυρε στην επιφάνεια ανοιχτούς λογαριασμούς και μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Η ανακωχή που επήλθε σε ό,τι αφορά τις κινητοποιήσεις των αυτοκινητιστών δίνει προσωρινά μία ανάσα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ωστόσο άπαντες εκτιμούν ότι μολονότι το καλοκαιρινό μπουρίνι πέρασε, η μεγάλη καταιγίδα ενδεχομένως να εκδηλωθεί περί τα τέλη Αυγούστου, όταν και θα παρουσιαστούν οι επίσημες προτάσεις από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών.
Ηδη στο εσωτερικό της κυβέρνησης έχει ξεκινήσει μία υπόγεια - όχι όμως και κρυφή - συζήτηση για το κατά πόσο οι προτάσεις του Γιάννη Ραγκούση για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των ταξί θα «περάσουν» από την ίδια την Kοινοβουλευτική Oμάδα του ΠΑΣΟΚ, τμήμα της οποίας αμφισβήτησε ευθέως τους χειρισμούς του υπουργού στο θέμα, ενώ εκδηλώθηκε ακόμη και αίτημα για παραίτησή του.
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν - όχι βέβαια από τον ίδιο τον κ. Ραγκούση - για να καμφθούν οι αντιστάσεις των απεργών ιδιοκτητών ταξί ήταν πως από τη στιγμή που το αρμόδιο υπουργείο θα συμπεριλάβει σε νομοσχέδιο τους κανόνες που θα ρυθμίζουν το επάγγελμα, τότε πιθανότατα να σημειωθούν αλλαγές και τροποποιήσεις που θα επιβληθούν από τους ίδιους τους βουλευτές της συμπολίτευσης. Μία δεύτερη και πιο ακραία εκδοχή βέβαια είναι το νομοσχέδιο να καταψηφιστεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και τελικώς να μην περάσει...
Από την άλλη ο Γιάννης Ραγκούσης, μετά την απόφαση των ταξιτζήδων να σταματήσουν την απεργία χωρίς στην ουσία να έχουν πάρει το παραμικρό ως αντάλλαγμα, έχει κάθε δικαίωμα να δηλώνει ότι η κυβέρνηση πέτυχε τη λήξη της χωρίς την παραμικρή υποχώρηση.
Ο «ΚΥΑΝΟΚΡΑΝΟΣ». Ολα δείχνουν πάντως ότι τις αποφάσεις των απεργών επηρέασε σε σημαντικό βαθμό και ο περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός, ο οποίος σε δύο διαδοχικές συναντήσεις του με τους εκπροσώπους των ταξί κατάφερε να τους πείσει ότι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν συνεχίζοντας τις κινητοποιήσεις - αντιθέτως θα έστρεφαν ακόμη περισσότερο εναντίον τους την κοινωνία. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι κ.κ. Ραγκούσης και Σγουρός είχαν το συγκεκριμένο κρίσιμο διήμερο ανοιχτή επικοινωνία, με τον δεύτερο να ενημερώνει τον υπουργό Υποδομών για την πορεία των διαβουλεύσεών του με τους ταξιτζήδες. Οι δυο τους άλλωστε έχουν αναπτύξει στενή σχέση λόγω του «Καλλικράτη». Ομοίως, πρωτοβουλία αποκλιμάκωσης της κρίσης είχε αναλάβει και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης.
Η κριτική που ασκήθηκε στον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών για τους χειρισμούς του στο καυτό θέμα δεν ήταν το μοναδικό στοιχείο που χαρακτήρισε σε πολιτικό επίπεδο την αντιπαράθεση κυβέρνησης και αυτοκινητιστών. Την ίδια ώρα που η κοινή γνώμη παρακολουθούσε με αγωνία τις κλιμακούμενες και σε πολλές περιπτώσεις ακραίες μορφές αντίδρασης των ιδιοκτητών ταξί, συγκροτούνταν ένα ενδοκυβερνητικό μέτωπο εις βάρος του υπουργού Μεταφορών, αλλά και ένα μπλοκ βουλευτών που για ψηφοθηρικούς λόγους υπερασπίζονταν το Προεδρικό Διάταγμα Ρέππα, προκειμένου να υπερασπιστούν κατ' επέκταση τα συμφέροντα των αυτοκινητιστών.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ. Οι αντιπαραθέσεις ξεκίνησαν αμέσως μετά την απόφαση του Γιάννη Ραγκούση να ακυρώσει το μη υπογραφέν ούτως ή άλλως Προεδρικό Διάταγμα του προκατόχου του, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να βάλει την υπογραφή του σε μία απόφαση που ουσιαστικά κλείνει το επάγγελμα αντί να το απελευθερώνει. Η αντίδραση του υπουργού Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Δ. Ρέππα ήταν μετρημένη, όμως πίσω από τις λίγες λέξεις του διέκρινε κανείς έντονη ενόχληση - ακόμη και οργή - όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη, για την στάση του κ. Ραγκούση. «Ο Δημήτρης είναι φίλος μου», διαβεβαίωνε λίγες ημέρες αργότερα γραπτώς ο υπουργός Υποδομών θέλοντας να δείξει πως η οποιαδήποτε διαφωνία εντοπίζεται σε πολιτικό και όχι σε προσωπικό επίπεδο. Ηδη όμως είχαν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου...
Ηταν μία από τις σπάνιες φορές που τα επιχειρήματα πολλών βουλευτών της συμπολίτευσης ήταν ταυτόσημα με αυτά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και επικεντρώνονταν στο κατά πόσο η πολιτική της κυβέρνησης έχει συνέχεια ή όχι. Ακολούθησε το αίτημα 21 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που ζητούσαν να παρουσιαστεί ο κ. Ραγκούσης στον αρμόδιο ΚΤΕ στη Βουλή για ενημέρωση αλλά και η αντίδρασή του πως ο ίδιος προκάλεσε τη συζήτηση έχοντας έρθει σε συνεννόηση με τον γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Από την άλλη πλευρά ο Βασίλης Εξαρχος - που σπανίως παρεμβαίνει στα εσωτερικά της κυβέρνησης - εξέδωσε μία αμφίσημη ανακοίνωση μάλλον όχι ιδιαίτερα φιλική προς τον κ. Ραγκούση.
Η συνεδρίαση του ΚΤΕ ήταν μαραθώνια και κύλησε με πολλά μποφόρ. Ο υπουργός Υποδομών δέχθηκε πυρά από την Τόνια Αντωνίου, τον Λεωνίδα Γρηγοράκο - που ζήτησε και την παραίτησή του -, τον Γιάννη Αμοιρίδη (που σύμφωνα με ισχυρισμό εκπροσώπου των ταξιτζήδων σε τηλεοπτική εκπομπή τούς έλεγε «μην ακούτε τι λέει ο Ραγκούσης, άλλα θα γίνουν»), τη Σοφία Γιαννακά, τον Δημήτρη Παπουτσή και τον Πυθαγόρα Βαρδίκο. Παράλληλα όμως τον υποστήριξαν βουλευτές όπως η Ελπίδα Τσουρή, η Σούλα Μερεντίτη, ο Λάμπρος Μίχος, ο Σάκης Οικονόμου, ο Οδυσσέας Βουδούρης, ο Στάθης Κουτμερίδης, η Ολγα Ρενταρή.
Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ. Την περασμένη Κυριακή η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι η σκλήρυνση της στάσης της απέναντι στους απεργούς ήταν μονόδρομος. Υπήρξε ένας μαραθώνιος τηλεφωνημάτων ανάμεσα στους αρμόδιους υπουργούς και τον Πρωθυπουργό και αποφασίστηκε ότι σε περίπτωση που οι ταξιτζήδες δεν υποχωρήσουν θα εφαρμοστεί με αυστηρότητα η νομοθεσία. Μέλος της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας τη γραμμή της σκλήρυνσης, σχολίαζε χαρακτηριστικά πως «αν κάνουμε πίσω αυτή τη στιγμή οι συντεχνίες θα μας εξαφανίσουν την επόμενη ώρα». Στον αντίποδα άλλος υπουργός έλεγε πως «οι χειρισμοί Ραγκούση μας εγκλώβισαν σε έναν δρόμο από τον οποίο τώρα δεν μπορούμε να βγούμε».

Σχόλια για την πολιτική Ραγκούση (06/08/11).

Πολιτική Ραγκούσης εναντίον Ραγκούση (Απρίλιος 2010 – Ιούλιος 2011  

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Άπειρες εργατοώρες έχουν χαθεί προκειμένου να μας εξηγήσει ο κ. Ραγκούσης τι μύγα τον τσίμπησε και αναστάτωσε όλη τη χώρα – κατ’ ουσίαν όλη την υφήλιο, αν ρίξουμε μια ματιά στις στρατιές των ταλαιπωρημένων τουριστών – καλοκαιριάτικα με ένα θέμα που όχι απλώς είχε ήδη ρυθμιστεί, αλλά και δεν τον υποχρέωσε κανείς (λέμε τώρα) να το προκαλέσει.
Η τρόικα διατυπώνει με sms τις απορίες της, η ΕΕ έχει εξαιρέσει τα ταξί και άλλες κατηγορίες μέσων δημοσίου συμφέροντος από την σχετική οδηγία και δεν υπάρχει άνθρωπος που να συμφωνεί μαζί του – αν εξαιρέσουμε κάτι θλιβερές περιπτώσεις πραιτοριανών (βουλευτών και πολιτευτών) που βολτάρουν επί μέρες στα τηλεπαράθυρα.
Μπορεί κάποιος να μας πει γιατί πρέπει να συνεδριάζουν επί ώρες ατέλειωτες και εν μέσω κρίσης κοινοβουλευτικές επιτροπές, ΚΤΕ και υπουργικά, επειδή η συγκεκριμένη μύγα (έτσι τη λένε τώρα) τσίμπησε τον κ. Ραγκούση;
Και μπορεί κάποιος να μας πει τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή και τι σόι κοινοβουλευτική ομάδα είναι αυτή που χάνουν την ώρα τους να ακούνε αναλύσεις (γεμάτες ανακρίβειες και λανθασμένους αριθμούς) για το τι γίνεται με τα ταξί σε όλον τον κόσμο;
Μπορεί κάποιος να μας πει αν φοράνε πανταλόνια και φουστάνια όλοι και όλες που ανταλλάσσουν δηλητηριώδη σχόλια για τον κ. Ραγκούση στις γωνίες και στα πηγαδάκια (έτσι είναι και μην προσπαθήσει κανείς να διαψεύσει), αντί να τον αρπάξουν από το πέτο και να ζητήσουν εξηγήσεις για όλα όσα συνωμοτικά του καταμαρτυρούν – για το sms της τρόικας, για τις διάφορες φήμες περί συμφερόντων, για όλα όσα επιτέλους δημοσίως έχουν διατυπωθεί ως φόβοι και ως βεβαιότητες;
Η χώρα έχει χρεοκοπήσει, δίνουμε μάχη να εισπράξουμε κάτι από τον τουρισμό και όλοι ψελλίζουν διάφορα φληναφήματα;
Μπορούμε να μάθουμε γιατί δεν του λένε κατάμουτρα αυτά που ψιθυρίζουν;
Πως όλα αυτά τα κάνει επειδή είναι άνθρωπος του αρχηγού, πως παρεισέφρησε στην πολιτική μέσω του ψηφοδελτίου επικρατείας, πως απέτυχε σε ό,τι ανέλαβε, πως είναι ο πιο πραιτοριανός από όλους τους πραιτοριανούς;
Υπάρχει και κάτι ακόμη που καθιστά εντελώς «περίεργη» (για να χρησιμοποιήσω την τροϊκανή ορολογία) την παρούσα μεταστροφή:
Τον Απρίλιο του 2010, η Ελλάδα ενσωμάτωσε την κοινοτική Οδηγία 2006/123, σύμφωνα με την οποία στις ρυθμίσεις με τις οποίες απελευθερώνονται οι υπηρεσίες στον τομέα μεταφορών, ΔΕΝ περιλαμβάνονται οι αστικές συγκοινωνίες, τα αγοραία οχήματα (ταξί) και τα ασθενοφόρα.
Και ποιοι υπογράφουν την ενσωμάτωση (με τον νόμο 3844/2010) της συγκεκριμένης οδηγίας που εξαιρεί αυτό που θέλει τώρα να περιλάβει ο κ. Ραγκούσης;
Μα κάτω από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας φιγουράρει πρώτο – πρώτο το όνομα του ίδιου του… Ι. Ραγκούση με την ιδιότητα του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (που τώρα κόπηκε στα δύο ελέω ανασχηματισμού).
Και ακολουθούν τα ονόματα των κ.κ. Γ. Παπακωνσταντίνου (ως υπουργού Οικονομικών, αλλά… πάει κι’ αυτός), της κ. Κατσέλη (ως υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, αλλά πάει κι’ αυτή, πάνε και τα υπουργεία, διελύθησαν εις τα εξ ως συνετέθησαν) και του κ. Καστανίδη ως υπουργού Δικαιοσύνης.
Μήπως μπορεί να μας πει ο κ. Ραγκούσης τι έγινε και άλλα υπογράφει ως υπουργός Εσωτερικών (κλπ, κλπ) και άλλα επιδιώκει ως υπουργός Μεταφορών;
Και μπορούν να μας πουν όλοι οι υπόλοιποι τι παριστάνουν, παρακολουθώντας να τσαλακώνονται οι υπογραφές τους;
Οι αποδείξεις και τα (αληθινά) στοιχεία
Έλαβα μια επιστολή από μια ομάδα νέων επαγγελματιών από την Πάτρα.
«Ως νέοι άνθρωποι», μου γράφουν, «αποφύγαμε να γίνουμε θαμώνες σε βουλευτικά γραφεία για διορισμό και εκποιήσαμε πατρική περιουσία αγοράζοντας μια άδεια ταξί. Πριν από την απόφαση μας ενημερωθήκαμε τόσο για τον τρόπο λειτουργίας των ταξί όσο και για την αγοραπωλησία («Property Rights», δικαιώματα ιδιοκτησίας) των αδειών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι προχωρήσαμε στην επένδυση.Επιλογή μας ήταν να γίνουμε ταξιτζήδες στην πατρίδα μας και όχι να επενδύσουμε 250.000-400.000 ευρώ για άδεια στην Ρώμη, στο Παρίσι κλπ».
Πολύ ενημερωμένοι, οι άνθρωποι μου έστειλαν και την ομιλία του οικονομολόγου Cristian Iaione «Η ρύθμιση των δημοσίας χρήσης τοπικών μεταφορών, λεωφορεία και ταξί στην στάση της απελευθέρωσης», στο πανεπιστήμιο «La Sapienza» της Ρώμης, στις 29 Μαρτίου 2008.
Το κείμενό του προκύπτει από μελέτη του ευρωπαϊκού κανονισμού 1330/2007 της 23 Οκτωβρίου 2007 σχετικά με τις (TPL) υπηρεσίες οδικής ή σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών με σκοπό να τροποποιήσει τον κανονισμό των δημοσίας χρήσης αστικών μεταφορών.
Και ιδού τι λέει ο οικονομολόγος – και δεν έχει καμία σχέση με όσα είπε στους βουλευτές προχθές ο κ. Ραγκούσης – αλλά μήπως και οι ίδιοι είχαν φροντίσει να έχουν προηγουμένως ενημερωθεί για να κοντράρουν τα «στοιχεία» και τα νούμερα που τους παρέθεσε με ύφος χιλίων καρδιναλίων;
«Στην Ιταλία η υπηρεσία ταξί καθορίζεται από το νόμο της 15ης Ιανουαρίου 1992, αριθμός 21 και εισάγεται ως «εξυπηρέτηση επιβατών με μέσα δημοσίας χρήσης». Η πρόσβαση στην αγορά γίνεται με τρόπο περιοριστικό. Το δικαίωμα να ασκηθεί το συγκεκριμένο επάγγελμα βρίσκεται υπό το καθεστώς αυστηρών κανόνων και με προγραμματισμένο αριθμό αδειών ανά πόλη. Το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος δίνεται με την έκδοση άδειας από τους δημόσιους φορείς μετά από προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού. Η άδεια αντιστοιχεί σε ένα μόνο όχημα και το κόμιστρο ορίζεται από νόμους. Αρμόδιοι για τον αριθμό και την τυπολογία των οχημάτων, τις προϋποθέσεις για την έκδοση άδειας, τον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας καθώς και τα κριτήρια καθορισμού του κόμιστρου είναι οι δήμοι.
Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρείς κατηγορίες χωρών
Ορισμένες χώρες όπως η Σουηδία υιοθέτησαν ένα ανταγωνιστικό καθεστώς εντελώς απελευθερωμένο, ενώ η Ολλανδία κράτησε τον έλεγχο του μέγιστου κομίστρου και η Ιρλανδία έχει απελευθερώσει μόνο το αριθμό των ταξί. Άλλες χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο, η Δανία συνεχίζουν να προτιμούν την ύπαρξη κανόνων, περισσότερο ή λιγότερο ελαστικών.
Τέλος μία τρίτη κατηγορία χωρών όπως η Ιταλία, η Γερμανία, το Βέλγιο (περιοχή Βρυξελών) και η Γαλλία έχουν υιοθετήσει πιο αυστηρούς κανονισμούς (μέγιστο κόμιστρο ή σταθερός, κλειστός αριθμός αδειών, συγκεκριμένες βάρδιες και περιοχές).
Σύμφωνα με μελέτες πάνω στις κύριες επεμβάσεις απελευθέρωσης διαπιστώνεται ότι η απελευθέρωση δεν έδωσε μονοσήμαντα αποτελέσματα, συνεχίζει ο οικονομολόγος.
Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την υπηρεσία ελέγχου αστικών υπηρεσιών της Ρώμης και όσον αφορά στην έντονη απελευθέρωση που έγινε σε Σουηδία, Νέα Ζηλανδία και σε τρεις πολιτείες της βόρειας Αμερικής (Φοίνιξ, Σαν Ντιέγκο, Σιάτλ) τα μόνα κοινά και μονοσήμαντα αποτελέσματα είναι η έντονη αύξηση προσφοράς, υπερβολικό TURN-OVER (άνοιγμα-κλείσιμο) και μείωση του βαθμού συγκέντρωσης της αγοράς.
Τα αποτελέσματα αυτά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την μεγάλη είσοδο μεμονωμένων ταξιτζήδων στην αγορά (ένα ταξί-ένας οδηγός). Η κατάσταση των ταξιτζήδων έχει πάντως χειροτερέψει λόγω της μείωσης του εισοδήματος (Σουηδία, πολιτείες ΗΠΑ) και λόγω αύξησης των ωρών εργασίας (Σουηδία, Νέα Ζηλανδία).
Κατά τα άλλα παρατηρήθηκε ότι ενώ στο Φοίνιξ, Σαν Ντιέγκο και Σιάτλ οι τιμές αυξήθηκαν σταθερά, στη Σουηδία αυξήθηκαν για να μειωθούν ένα χρόνο μετά ενώ στη Νέα Ζηλανδία μειώθηκαν στις μεγάλες πόλεις αλλά αυξήθηκαν στις πιο μικρές.
Ο χρόνος αναμονής μειώθηκε μόνο στη Νέα Ζηλανδία ενώ ανάπτυξη εναλλακτικών υπηρεσιών έγινε στη Νέα Ζηλανδία και στη Σουηδία αλλά όχι στις αμερικάνικες πολιτείες. Στο σύνολό της η ποιότητα της υπηρεσίας αποδεικνύεται χειρότερη ή μη βελτιωμένη».
Διαβάστε τώρα και το καλύτερο:
«Σε τελική ανάλυση από τις πιο πάνω εμπειρίες φαίνεται ότι η απελευθέρωση του επαγγέλματος δεν είναι μονοσήμαντη. Πιο συγκεκριμένα αποδεικνύεται ότι κοινό χαρακτηριστικό της απελευθέρωσης είναι η δημιουργία εταιρειών διαχείρισης οχημάτων σε περισσότερες από μια βάρδια, πράγμα που καθορίζει μια δυνατή αύξηση του βαθμού συγκέντρωσης της αγοράς στα χέρια λίγων.
Επίσης, από τις πιο πάνω (παραπάνω) εμπειρίες έντονης απελευθέρωσης η κατάσταση των ταξιτζήδων χειροτέρεψε και οικονομικά και λόγω αύξησης των ωρών εργασίας, με μια ευρύτερη χειροτέρευση της ποιότητας υπηρεσιών. Και όλα αυτά χωρίς να έχουμε ως αποτέλεσμα τη μείωση των τιμών.
Στις περιπτώσεις που ακολουθήθηκε μια απελευθέρωση πιο ήπια (πχ. Ιαπωνία και Κορέα) με εξάλειψη περιορισμών, σημειώθηκε έντονη αύξηση τιμών, χειροτέρευση της κατάστασης των ταξιτζήδων και όλα αυτά χωρίς η εν λόγω απελευθέρωση να επιφέρει καλυτέρευση της ποιότητας και της ασφάλειας.
Τέλος στις περιπτώσεις που εστίασαν στην εισαγωγή ενός συστήματος διαχείρισης από επιχειρήσεις (πχ. Νέα Υόρκη και Αδελαΐδα) διαπιστώθηκε μια ξεκάθαρη αλλαγή της δομής της αγοράς με σταδιακή μεταμόρφωση της κατάστασης των ταξιτζήδων, από ανεξάρτητους επιχειρηματίες σε υπαλλήλους και τελικά σε ενοικιαστές, χωρίς και πάλι αυτό να έχει συμβάλει σε μείωση των τιμών, με αναμφίβολα τα αποτελέσματα χειροτέρευσης της ποιότητας και της ασφάλειας».
Υπάρχει και «καλυτερότερο»:
«Η άγρια απελευθέρωση δεν είναι η λύση στην αποτυχία της δημόσιας επέμβασης. Προτείνεται να βελτιωθεί η δημόσια επέμβαση για να ελαχιστοποιηθεί η αναποτελεσματικότητα στην αγορά των ταξί.
Οποιαδήποτε επέμβαση που στοχεύει στην βελτίωση της νομοθεσίας του κλάδου πρέπει να λάβει υπόψη το οικονομικό περιβάλλον της χώρας, επομένως και τα χαρακτηριστικά της σχετικής αγοράς».
Και μια εμπειρία:
«Το 2006 η ιταλική κυβέρνηση προσπάθησε να «ανοίξει» την αγορά των ταξί. Βρέθηκε μπροστά στην αντικειμενική και αποδεδειγμένη αδυναμία να επιλύσει όλες τις δυσλειτουργίες της υπηρεσίας με μια απλή απελευθέρωση. Έτσι υιοθέτησε την λύση με κανονισμούς που τείνουν να εγγυηθούν περισσότερη αποτελεσματικότητα στην υπηρεσία χωρίς να βλάψουν άλλα συμφέροντα όπως η μείωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης, οι συνθήκες εργασίας/εισοδήματος και τελικά η ικανότητα στήριξης της υπηρεσίας των ταξί.
Η τελική λύση ήρθε από τον λογικό συμβιβασμό ανάμεσα στις διαφορές και διαφορετικές ανάγκες των πελατών, των ταξιτζήδων και των υπεύθυνων αρχών».
Κατά την συζήτηση στην Επιτροπή των Οικονομικών, ο κ. Ραγκούσης έφερε ως υποδείγματα μια σειρά από αποτυχημένα παραδείγματα, όπως αυτό της Ιρλανδίας που, μετά από μια περίοδο πλήρους απελευθέρωσης (και πλήρους αποτυχίας), επέστρεψε σε καθεστώς απόλυτου περιορισμού.
Και βέβαια, από όλες τις χώρες της Ευρώπης, χρησιμοποίησε μόνο τις πέντε που τον βολεύουν για να στηρίξει τη δική του (μουλαρωμένη) στάση. Όπου επίσης τίποτε δεν βελτιώθηκε.
Φυσικά, δεν κατάφερε να κάνει σωστά ούτε τον λογαριασμό της ήδη υπάρχουσας αναλογίας πληθυσμού/αριθμού ταξί στην ίδια την Αθήνα.
Μα αν δεν μπορεί να μας πει πόσα ταξί αναλογούν σε κάθε χίλιους κατοίκους της Αθήνας, γιατί να θεωρήσουμε σωστά όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της «διάλεξης»;
πηγή: http://ksipnistere.blogspot.com

Άρθρο 51 Ασφάλιση Οδηγών ΔΧ αυτοκινήτων


Ν 3996/2011: Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, Θέματα ΕΡΓΑΤΙΚΑ, Κοινωνικής Ασφάλισης, ΕΚΑΣ,ΟΑΕΔ κλπ (548739)   



Άρθρο 51
Ασφάλιση Οδηγών ΔΧ αυτοκινήτων


  1. Το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης η` της παρ. 1 του άρθρου 1 του π.δ. 258/2005 (Α` 316), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του π.δ. 5/2007 (Α`4), αντικαθίσταται ως εξής:

  «η. αα. Οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης (ΔΧ), ανεξαρτήτως ποσοστού κυριότητας και αυτοπρόσωπης ή μη χρήσης και εκμετάλλευσης τους.

  ββ. Από 1.7.2010 οι μισθωτές, χρήστες, εκμεταλλευτές επιβατικών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης (ΤΑΞΙ), εφόσον προσκομίσουν συμβολαιογραφική ή άλλη επίσημη πράξη ή ιδιωτικό συμφωνητικό που έχει κατατεθεί στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. στην οποία υπάγεται ο ιδιοκτήτης ή οι ιδιοκτήτες, καθώς και στην αρμόδια Υπηρεσία της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφέρειας στην οποία υπάγεται το αυτοκίνητο.

  γγ. Οι μισθωτές - οδηγοί φορτηγών οχημάτων δημοσίας χρήσης που μισθώνουν τα οχήματα τους σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 3446/2006 όπως ισχύει κάθε φορά.

  δδ.Οι οδηγοί-εκμεταλλευτές φορτηγών οχημάτων δημόσιας χρήσης οι οποίοι εκμεταλλεύονται το όχημα με αντάλλαγμα την καταβολή αποζημίωσης στον ιδιοκτήτη ή του ιδιοκτήτη προς αυτούς, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 7 του ν. 3446/2006.

  εε. Οι οδηγοί επιβατικών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης που έχουν συνάψει σχέση εξαρτημένης εργασίας με τον ιδιοκτήτη, καθώς και οι περιστασιακά εργαζόμενοι ως οδηγοί επιβατικών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης ασφαλίζονται στο Ι.Κ.Α.-ΕΤ.ΑΜ.»

  2.    Σε κάθε επιβατικό αυτοκίνητο δημόσιας χρήσης (ΤΑΞΙ) τηρείται «ειδικό βιβλίο κυκλοφορίας ΤΑΞΙ» στο οποίο αναγράφονται όλα τα στοιχεία του ανά πάσα στιγμή οδηγού, καθώς και ο φορέας ασφάλισης του.

  Σε περίπτωση απώλειας του «ειδικού βιβλίου κυκλοφορίας ΤΑΞΙ» απαιτείται άμεση αναγγελία στον Ο.Α.Ε.Ε. και στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας του οδηγού και άμεση αντικατάσταση του με προμήθεια νέου πριν την επανακυκλοφορία του αυτοκινήτου. Σε αντίθετη περίπτωση επιβάλλονται οι κυρώσεις της παραγράφου
 
  3.  Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης που εκδίδεται εντός τριμήνου από την ισχύ του παρόντος ύστερα από γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Α.Ε.Ε., ρυθμίζεται κάθε θέμα σχετικό με την έκδοση, διανομή και τήρηση του βιβλίου αυτού.

  3.    Εάν δεν τηρείται ή δεν επιδεικνύεται το «ειδικό βιβλίο κυκλοφορίας ΤΑΞΙ» της παραγράφου 2 ή δεν καταχωρείται σε αυτό ο οδηγός που απασχολείται κατά τον έλεγχο, επιβάλλονται οι ακόλουθες κυρώσεις: α) στην περίπτωση της πλήρους κυριότητας του οχήματος από έναν ιδιοκτήτη ο οποίος οδηγεί αυτοπρόσωπα το όχημα, αφαίρεση της άδειας κυκλοφορίας του οχήματος για δεκαπέντε (15) ημέρες και χρηματικό πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ, β) στην περίπτωση συνιδιοκτητών με αυτοπρόσωπη οδήγηση του οχήματος, αφαίρεση του επαγγελματικού διπλώματος οδήγησης του μη συνεπούς ιδιοκτήτη για ένα (1) μήνα και χρηματικό πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ και γ) σε περίπτωση οδήγησης του οχήματος από μισθωτές, χρήστες, εκμεταλλευτές αφαίρεση του επαγγελματικού διπλώματος για ένα (1) μήνα και χρηματικό πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ.

  Σε περίπτωση υποτροπής εντός έτους η άδεια κυκλοφορίας ή το επαγγελματικό δίπλωμα αντίστοιχα αφαιρείται για ένα (1) μήνα και το χρηματικό πρόστιμο ανέρχεται στα χίλια (1.000) ευρώ.

  Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων από οδηγό αυτοκινήτου ΤΑΞΙ πλήρους κυριότητας συνταξιούχου του Ο.Α.Ε.Ε., ο οποίος διατήρησε το αυτοκίνητο και μετά τη συνταξιοδότηση του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 48 του π.δ. 669/1981, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του π.δ. 53/1991, επιβάλλεται ως κύρωση στέρηση της άδειας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου για ένα (1) μήνα και πρόστιμο χιλίων (1.000) ευρώ, στην περίπτωση δε συνιδιοκτησίας επιβάλλεται ως κύρωση στο συνταξιούχο του Ο.Α.Ε.Ε. πρόστιμο χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Σε περίπτωση υποτροπής, το χρηματικό πρόστιμο ανέρχεται στις τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

  Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις κατά το διάστημα της αφαίρεσης του επαγγελματικού διπλώματος του επαγγελματία, δεν επιτρέπεται, μίσθωση, χρήση, εκμετάλλευση του αυτοκινήτου ή η καθ` οιονδήποτε τρόπο πρόσληψη από αυτόν προσώπου για την οδήγηση του οχήματος.

  4.    Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ύστερα από γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Α.Ε.Ε., μπορεί να συγκροτούνται κλιμάκια ελέγχου ασφάλισης των οδηγών κάθε μορφής αυτοκινήτων - οχημάτων δημόσιας χρήσης, καθώς και άλλων κατηγοριών ασφαλιστέων στον Ο.Α.Ε.Ε. προσώπων, από υπαλλήλους του Ο.Α.Ε.Ε., άλλων ασφαλιστικών οργανισμών και της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το ύψος της αποζημίωσης, καθώς και ο τρόπος και οι προϋποθέσεις καταβολής της καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

  5.    Στο τέλος της περίπτωσης δ` της παρ. 2 του άρθρου 1 του π.δ. 258/2005 προστίθενται εδάφια ως εξής:
  «Δεν υπάγονται στην υποχρεωτική ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. οι κατέχοντες ονομαστικές μετοχές, μίας ή περισσοτέρων από τις παραπάνω ανώνυμες εταιρίες, που αντιπροσωπεύουν ποσοστό επί αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης μικρότερο ή ίσο του 10%.
 Όσα από τα πρόσωπα του προηγούμενου εδαφίου οδηγούν αυτοπρόσωπα το συνιδιόκτητο αυτοκίνητο δημόσιας χρήσης ή άλλο αυτοκίνητο ΔΧ της ίδιας ανώνυμης εταιρίας, δεν υπάγονται στην ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. αλλά του Ι.Κ.Α.-ΕΤ.Α.Μ..

  Εάν δεν οδηγούν αυτοπρόσωπα το συνιδιόκτητο αυτοκίνητο της ίδιας ανώνυμης εταιρίας και δεν έχουν ασφάλιση από άλλη εργασία ή απασχόληση, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον Ο.Α.Ε.Ε..»

  6.    Χρόνος ασφάλισης μισθωτών, χρηστών και εκμεταλλευτών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης (ΤΑΞΙ) που τυχόν εκχώρησε στο Ι.Κ.Α.-ΕΤ.Α.Μ. μετά την 1.7.2010 μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, θεωρείται ισχυρός, εφαρμοζομένων των διατάξεων της διαδοχικής ασφάλισης.

  7.    Η ισχύς των παραγράφων 2, 3, 4 και 5 του άρθρου αυτού αρχίζει από 1.9.2011.