Ο
«κοινός εχθρός» UBER
Οι
σκέψεις μας μόνη ελπίδα;
Είναι γνωστό στους
παροικούντες στην Ιερουσαλήμ πόσα πολλά και πόσο σοβαρά είναι τα σημερινά
προβλήματα που αντιμετωπίζει το TAΞI. Ίσως να μην φαντάζονταν κανείς ότι
μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια έχει αναστατωθεί ο κλάδος με θέματα που έχουν
να κάνουν: Με απελευθέρωση επαγγέλματος, με αλλαγή φορολογικού συστήματος, με
ψήφιση φορολογικού συντελεστή που εκτελεί τον αυτοαπασχολούμενο, με αδυναμία
πληρωμών ασφαλιστικών εισφορών, με ψήφιση νομοσχεδίων όπου το μέχρι πρότινος
υποκλεπτόμενο έργο του ΤΑΞΙ νομιμοποιείται. Και όλα αυτά μέσα σε τεράστια
οικονομική κρίση.
Όμως θα ήθελα να
επικεντρωθώ επί μέρους σ’ ένα κομμάτι του γενικότερου προβλήματος, αυτό της
υποκλοπής έργου. Σήμερα γνωρίζουμε ότι μπορούν να μεταφέρουν επιβάτες όσοι
ενοικιάζουν αυτοκίνητα με δικό τους πλέον οδηγό – άραγε τι διαφέρει η υπηρεσία
αυτή από αυτό που κάνει το ΤΑΞΙ – ξενοδοχειακές επιχειρήσεις μεταφέρουν προς
κάθε κατεύθυνση τους πελάτες τους, εταιρείες μεταφοράς προσώπων διαθέτοντας αυτοκίνητα
έως και εννέα θέσεων μπορούν με συμβάσεις της στιγμής να προσφέρουν μεταφορά
και μάλιστα με αστείες δεσμεύσεις για τον χρόνο υπηρεσίας και προσόντων των
οδηγών.
Το χτύπημα
συνεχίζεται και σε επίπεδο νομικών προσώπων των ΤΑΞΙ όταν εταιρείες τύπου «PLON» και «BEAT» υποκαθιστούν τον ρόλο των Ραδιοταξί
αποκομίζοντας οικονομικά οφέλη. Ίσως εδώ θα πρέπει η ενημέρωση προς το κάθε
φυσικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται ΤΑΞΙ, να είναι εδώ και καιρό ο φραγμός που θ’
αποτρέπει την κάθε συνεργασία με τις οποιουδήποτε τέτοιου είδους εταιρείες. Και
προκύπτει μέσα από τον μη θεμιτό ανταγωνισμό που φέρνει η στρεβλή ανάπτυξη
εμφάνιση εταιρείας, προερχόμενη εξ Αμερικής να κατακλύζει και την Ευρώπη. Να
εξυπηρετεί όσους επιθυμούν μεταφορά με Ι.Χ. αυτοκίνητα των οποίων ιδιοκτήτες
συμβάλλονται με την εταιρεία αυτή και προσφέρουν έργο επ’ αμοιβή. Όλα αυτά
γίνονται συνοπτικά με εφαρμογές που μπαίνουν σε smart phone που διαθέτει ο μετακινούμενος. Για το
πόσο μεγάλος και σοβαρός είναι ο κίνδυνος αναφέρω ότι η συγκεκριμένη εταιρεία
διαθέτει κεφάλαια πάνω από 18 δις δολάρια και μεγαλομέτοχοί της μεταξύ άλλων
είναι κολοσσοί του ιντερνέτ.
Ήδη μεγαλοσυνδικάτα
ΤΑΞΙ ευρωπαϊκών χωρών έχουν διαπιστώσει ότι χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια
τους, αφού οι κυβερνήσεις φαίνεται ότι συναινούν, μη μπορώντας να αντισταθούν
σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Μετά από επικοινωνία
και οργανωμένες ενέργειες αντέδρασαν την 11η Ιουνίου 2014 με 24ωρη απεργία πάρα πολλές
ευρωπαϊκές πόλεις όπως: Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Ρώμη, Τορίνο, Μιλάνο, Λίβερπουλ,
Μάντσεστερ, Μόναχο, Βερολίνο και σχεδόν όλες οι μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Από
την Αμερική συμμετείχαν μεταξύ άλλων Ν. Υόρκη, Σικάγο, Λ. Άντζελες. Φαίνεται να
μην δόθηκε καμία δέσμευση από καμία κυβέρνηση σχετικά με το άπλωμα της UBER. Άρα θέμα χρόνου είναι να το αντιμετωπίσουμε
και στην χώρα μας. Διερωτώμαι πραγματικά τι είναι αυτό που σήμερα πρέπει να
πράξει ο Έλληνας συνδικαλιστής που εμπλέκεται με το ΤΑΞΙ. Θα μπορεί άραγε με ενέργειες αγωνιστικότητας
ν’ αναχαιτίσει την επερχόμενη λαίλαπα ή κατάλαβε ότι και να κάνει δεν πρόκειται να πετύχει;
Οι εξελίξεις και
ιδιαίτερα αυτές της τεχνολογίας υποτίθεται ότι διευκολύνουν την ζωή του
ανθρώπου. Αν όμως πρόκειται να σβήσουν ένα επάγγελμα και μάλιστα το δικό μας νομίζουμε
πως αξίζει τον κόπο και εγώ και οι συνάδελφοι μου να προάξουμε ότι μπορούμε και
να μη πέσουμε αμαχητί. Δεν συμβιβαζόμαστε με την σκέψη ότι επόμενες γενεές θα
γράφουν σε κείμενα ότι κάποτε υπήρχαν επαγγέλματα που έσβησαν όπως του καρερκλά, του γανωτή, του γαλατά και μέσα σ’αυτά με μικρή χρονική απόκλιση του
ταξιτζή. Αρκεί συνάδελφοι οι σκέψεις μου να συμφωνούν με αυτή του αναγνώστη του
κειμένου. Η ελπίδα βρίσκεται στον οργανωμένο και έξυπνο αγώνα, πουθενά αλλού.
TAXIWAY 12
Διατελέσας μέλος του
Διοικητικού Συμβουλίου Σωματείου ταξί Θεσσαλονίκης «ΕΡΜΗΣ»
